Corpore Sano, Praktijk voor Klassieke Homeopathie.

ADHD

 

Wat is ADHD?

 

 

ADHD is de afkorting voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder.

In het Nederlands: Aandacht Tekort Stoornis met Hyperactiviteit, vrij vertaald: Alle Dagen Heel Druk.

In grote lijnen zijn er aandachts- of concentratieproblemen, is er sprake van impulsiviteit en van hyperactiviteit. Hierdoor hebben deze kinderen weinig besef van tijd, omdat zij slechts op het moment leven.

Deze kinderen zijn gemakkelijk afgeleid, zij zijn vergeetachtig, raken dingen kwijt, hebben er moeite mee iets te organiseren en vermijden langdurige mentale inspanning.

Symptomen van hun impulsiviteit zijn bijvoorbeeld: veel praten, niet kunnen wachten, zich aan anderen opdringen, niet luisteren wanneer zij worden aangesproken, niet lang met iets kunnen spelen.

Symptomen van hun lichamelijke onrust zijn bijvoorbeeld: veel in beweging zijn, hard fietsen, rennen, niet aan tafel blijven zitten, niet in de klas op hun stoel blijven zitten, wiebelen met armen en benen. Veel van deze verschijnselen zijn normaal en zien we bij alle kinderen, maar bij hyperactieve kinderen komen deze veel vaker voor. Chaos, wederzijds onbegrip en misverstanden in de dagelijkse omgang thuis, bij het leren op school en bij het spelen

met vriendjes zijn in die omstandigheden onontkoombaar.

Er bestaat zonder adequate behandeling een kans op het ontstaan van antisociaal gedrag en op het gebruik van verslavende middelen.

Wanneer een kind veel van bovengenoemde verschijnselen vertoont, deze optreden voor het zevende levensjaar en bovendien meer dan zes maanden aanhouden, dan lijdt het kind mogelijk aan ADHD.

Voorheen werd dit beeld wel aangeduid met MBD (minimal brain damage) of noemden de kinderpsychiaters deze kinderen 'neuropathische kinderen'. Bij het vaststellen van deze classificatie wordt gebruik gemaakt van de DSM IV criteria. ADHD is geen ziekte maar een stoornis; dat is een totaal aan bepaalde afwijkende gedragingen bij een kind. Het komt voor bij 1% tot 9% van alle kinderen en driemaal zoveel bij jongens als bij meisjes.

Bij 60% tot 70% is er sprake van een erfelijke factor.

 

Oorzaken

Omtrent de oorzaak is nog weinig met zekerheid te zeggen; in ieder geval is er niet één enkele oorzaak.

Erfelijke factoren spelen een rol, hetgeen bij tweelingstudies is aangetoond.

Daarnaast zijn alcohol- en nicotinegebruik van de moeder tijdens de zwangerschap

waarschijnlijk van invloed. Tot nu toe is er geen ondergrens van beide stoffen aangetoond;

een enkel glas zou al voldoende kunnen zijn, afhankelijk van de vatbaarheid.

 

Gevolgen

Antroposofische onderzoekers hebben nagegaan hoe bij kinderen het vermogen tot het richten van de aandacht ontstaat.

Met andere woorden: hoe het komt dat een kind gericht gaat bewegen en hoe dan de

impulsiviteit van zijn bewegingen afneemt.

Het normale menselijke bewegen is iets dat zich altijd in relatie met de buitenwereld afspeelt. Emoties en gedachten zetten aan tot bewegen. Het kind neemt iets waar uit de buitenwereld en reageert daarop met een handeling in die buitenwereld. Er hoort een kleine pauze te zitten tussen waarnemen en handelen, tussen prikkel en respons.

Deze pauze-periode is bij ADHD verminderd.

Behalve dit gebrek aan terughouding kunnen deze kinderen ook geen orde aanbrengen in gedachten, gevoelens, spreken en handelen.

 

De homeopathisch behandelaar bekijkt het kind als geheel, dus inclusief zijn emotionaliteit en karaktereigenschappen. Hij zoekt vervolgens een bij het specifieke kind passend geneesmiddel.

En daarbij heeft hij een ruime keus. Die keus zal mede worden bepaald door persoonlijke achtergronden en kenmerken, zoals angst, onzekerheid, geboortetrauma, intoxicatie/vaccinatie, verdriet of jaloezie.

50% van de ADHD kinderen kan verbeteren met een homeopathische behandeling. Soms is het effect van de homeopathische behandeling snel merkbaar, soms duurt dat maanden.

Een combinatiebehandeling van een reguliere en een homeopathische therapie verdient vaak aanbeveling.