Corpore Sano, Praktijk voor Klassieke Homeopathie.

Autisme

Homeopathische begeleiding bij autistische stoornissen.

Autisme staat de laatste tijd veel in de belangstelling. Artsen stellen steeds vaker vast dat iemand lijdt aan één van de ziektes die onder autisme valt. Homeopaten krijgen veel vragen om hulp bij de begeleiding en behandeling van vooral kinderen met autisme. Dus is het tijd om stil te staan bij wat autisme precies is, hoe het komt dat het veel vaker voor lijkt te komen en natuurlijk wat homeopathie kan betekenen voor deze mensen.

In plaats van autisme, is het beter om te spreken over het spectrum van autistische stoornissen. Mensen met een autistische stoornis vormen een zeer heterogene groep, geen autist is hetzelfde. De autistische stoornissen vormen een soort waaier waarbij allerlei verschillende uitingsvormen kunnen terugkomen. Een greep uit de namen die zijn gegeven aan de verschillende vormen van autisme: PDD-NOS, Syndroom van Asperger, MDD (Multiplex Development Disorder).

 

 

Gezamenlijke kenmerken
In dit artikel zullen we niet ingaan op de verschillende ziektebeelden, wel op de gezamenlijke kenmerken. We komen tot vier belangrijke gezamenlijke kenmerken van mensen met een autistische stoornis.

 
Het eerste kenmerk is de problemen in het contact met andere mensen. Dat kan zich uiten in zowel het zoveel mogelijk vermijden van contact met andere mensen als het opzoeken van teveel contact. Bij beide is echter sprake van eenzijdig contact waarbij personen met een autistische stoornis zich slecht kunnen inleven in andere mensen. Voor zulke mensen zijn bijvoorbeeld sociale situaties moeilijk. Denk hierbij maar eens aan wat we denken als we iemand zien huilen. We proberen dit gedrag te plaatsen in een situatie. We reageren anders wanneer we iemand zien huilen waarvan de hond is aangereden, dan wanneer we iemand zien huilen die de eerste prijs heeft gekregen bij het turnen. Het geven van de best passende reactie op gedrag in sociale situaties is voor mensen met een autistische stoornis heel moeilijk.

 
Een tweede kenmerk van mensen met een autistische stoornis wordt gevormd door de problemen in de communicatie en het taalgebruik. Dit uit zich in het moeilijk onder woorden brengen van gevoelens. Mimiek en gebaren ter ondersteuning van het praten worden vaak als verwarrend ervaren. Ook is er vaak sprake van weinig praten of onduidelijk praten.


Een derde kenmerk is problemen in het voorstellingsvermogen. Vaak is er een gebrek aan fantasie en abstract denken. Het is dan bijvoorbeeld moeilijk om een voorstelling te maken van wat gaat komen, wat er moet gebeuren als iemand weet dat hij straks wordt opgehaald. Dat zorgt ervoor dat het moeilijk is om gebeurtenissen te verwerken. Er kan echter ook sprake zijn van teveel fantasie. Dit gaat vaak gepaard met het afsluiten van de buitenwereld. De eigen fantasiewereld is dan veiliger dan de bedreigende, en voor hen vaak onbegrijpelijke, buitenwereld. De fantasieën kunnen ook heel angstig zijn.
Tot slot vormt buitengewone belangstelling voor activiteiten een vierde kenmerk. Dit heeft meestal betrekking op één of een paar onderwerpen, denk aan vliegtuigen, landkaarten of fruit. Het kan bijvoorbeeld leiden tot het eindeloos bezig zijn met het open- en dichtdoen van kranen.

 

 

Lichamelijke processen
De belangrijkste kenmerken zijn dus de eenzijdigheid in communicatie, moeite met het verwerken van indrukken en angst. Het is interessant om erbij stil te staan hoe het komt dat mensen aan autistische stoornissen kunnen lijden. Het lijkt er vooral op dat de hersenen de belangrijkste rol spelen. Het is namelijk de informatie die via de zintuigen in de hersenen aankomt, die niet goed verwerkt kan worden. Het wordt niet samengevoegd tot een samenhangend geheel. Sommigen spreken over een gebrek aan filter. Het valt bij patiënten met autistische stoornissen op, dat de hele persoon een totaalindruk geeft van doorzichtbaarheid en dat het dus logisch is dat ze zich gaan afsluiten. Het niet goed kunnen verwerken van informatie in de hersenen heeft te maken met onjuiste hoeveelheden aan stoffen die ervoor zorgen dat zenuwcellen op de juiste manier prikkels kunnen doorgeven.
Ook de darmen spelen hierbij een belangrijke rol. Onderzoeker dokter Show heeft aangetoond dat in veel gevallen van autisme er sprake is van een verstoorde darmflora. Er zijn dan, als gevolg van veelvuldig antibioticagebruik, teveel gisten in de darmen. Deze scheiden giftige stoffen af die een belangrijke invloed hebben op de eerder genoemde hersenfuncties. Show heeft aangetoond dat bij het behandelen van de te hoge concentratie van deze gisten enkele symptomen van autisme verdwijnen. Hij geeft het voorbeeld van een jongen met een autistische stoornis, die direct na het starten van een antischimmelbehandeling oogcontact kon maken. Er wordt dus steeds meer bekend over de lichamelijke processen die ten grondslag liggen aan autistische stoornissen. Hiermee is al wat gezegd over de oorzaken van autisme, maar er zijn meerdere oorzaken.

 

 

Oorzaken autisme
Toen autisme in 1943 door Leo Kanner voor het eerst werd beschreven, dacht men dat de liefdeloze moeder een belangrijke oorzaak was van het ontstaan van autisme. Vreemd was dat niet, want als er weinig wederkerigheid in de relatie met je kind is, dan wordt het voor een ouder moeilijker om met warme gevoelens over je kind te vertellen. Onderzoekers namen dat waar en zagen daar de oorzaak van de problematiek in. Ze maakten de fout door oorzaak en gevolg door elkaar te halen. De kilte van de moeder was zelf het gevolg van het gebrek aan warmte in de relatie, maar dan veroorzaakt door factoren in het kind zelf.
Erfelijkheid speelt een rol bij het ontstaan van autisme. Er zijn genen ontdekt die verantwoordelijk zijn voor fouten in het ingewikkelde samenspel van bepaalde hersenfuncties en de spijsvertering. Er zijn overigens vier keer zoveel mannen als vrouwen die een autistische stoornis hebben.
Maar ook omgevingsfactoren spelen een belangrijke, de laatste jaren steeds meer erkende, rol. Naast de eerder genoemde nadelige effecten van veelvuldig antibioticagebruik op de darmen, is er het vaccineren. Het zou hier met name om de BMR-vaccinatie gaan. Het verzwakte mazelenvirus uit de BMR-vaccinatie heeft een effect op de darmen. Het kan daar ontstekingen veroorzaken. Hierbij komen giftige stoffen vrij die via de bloedbaan in de hersenen komen en daar schade kunnen aanrichten, schade die zichtbaar kan worden in symptomen uit het autistisch spectrum.

 

 

Autistische stoornissen en homeopathie
Mensen met een stoornis uit het autistisch spectrum kunnen veel verschillende problemen hebben. Wanneer we ons tot kinderen beperken, valt op dat agressie en driftbuien veel voorkomen. De agressie kan gericht zijn op zichzelf en op anderen. Er ontstaan vaak problemen op school. De kinderen worden vaak gepest, ze kunnen hyperactief zijn, maar ook sterk op zichzelf gericht, waardoor ze zich afsluiten voor hun omgeving. Ongehoorzaamheid en tegendraads zijn, komt veel voor. Er komen veel slaap- en eetproblemen voor, variërend van vreetbuien en anorexia tot het obsessief willen eten van bijvoorbeeld alleen fruit. Lichamelijk komen er opvallend vaak darmproblemen en oorontstekingen voor.
Volgens sommige homeopaten hebben kinderen met een autistische stoornis te weinig filter. De homeopathische behandeling zou zich moeten richten op het verbeteren van een filter. Het praten met ouders en kinderen en het inzicht geven in achtergronden van het probleemgedrag zijn dan, naast het goede homeopathische middel, belangrijk.
Er zijn ook andere geluiden in homeopathieland. Bijvoorbeeld die van homeopathisch arts Smits. Hij meent dat met behulp van het ontstoren van de vaccinatieschade de symptomen uit het autistisch spectrum kunnen verdwijnen. Autisme is de laatste twintig jaar enorm toegenomen, van 1 op de 15.000 naar 1 op de 150 personen. Deze toename houdt gelijke tred met de mate waarin wordt gevaccineerd. Recent wetenschappelijk onderzoek ondersteunt het vermoeden van een relatie tussen de BMR-vaccinatie en het optreden van autistische symptomen.
Over het algemeen zal een homeopaat een uitvoerig gesprek voeren met ouders en kind. Hierin staan de ziektegeschiedenis van het kind en van de familie, de ontwikkeling, incl. de zwangerschap, en de opvallende lichamelijke en persoonlijke kenmerken centraal. Hierna zal de homeopaat concluderen wat te verbeteren is en wat niet. Soms volstaat een enkel middel om iemand meer in balans te brengen, waardoor hij bijvoorbeeld minder angstig en teruggetrokken wordt. Soms zijn er meerdere middelen na elkaar nodig. Wat nodig is en hoe lang middelen gebruikt moeten worden, is van veel individuele omstandigheden afhankelijk. Vaak vergt de behandeling vele jaren, waarbij het op een gegeven moment voldoende kan zijn om slechts twee keer per jaar op consult te gaan om de lopende ontwikkelingen te bespreken en de medicatie eventueel bij te stellen.

 

Vaccinatie:

Hierbij is een opvallend feit, dat kwik een onderdeel vormt van heel veel vaccinaties waar kinderen aan blootgesteld worden. Kwik komt namelijk voor in thimerasol en dat zit in bijna alle vaccinaties die, o.a. aan kinderen, worden gegeven. Deze gegevens zijn zo zorgwekkend, dat er in de politiek stemmen zijn opgegaan om thimerasol uit de vaccins te laten. Een nog niet genoemd probleem is dat van het gebruik van reguliere medicatie. Veel gebruikt zijn Ritalin, Risperdal, Dipiperon, Haldol en Dixarit, maar er zijn er veel meer. Soms is het overduidelijk dat deze middelen een kind goed doen: de prestaties op school en het contact worden beter. Er kunnen ook bijwerkingen optreden; een kind kan zich bijvoorbeeld juist banger, onbeschermd voelen, vlak worden of dik en traag. Dit is voor veel ouders een reden om een homeopaat te consulteren. Ondanks dat de klachten grotendeels onderdrukt zijn, is het - dankzij een nauwkeurig gesprek waarin duidelijk wordt hoe de klachten voor en na de reguliere medicatie zijn - mogelijk om de juiste informatie te krijgen, zodat het meest passende middel voorgeschreven kan worden.
Reguliere en homeopathische medicijnen kunnen vaak naast elkaar gebruikt worden. In overleg kan geprobeerd worden om de reguliere middelen af te bouwen.

 

 

Conclusie
Om verschillende redenen kan homeopathie wat betekenen voor mensen die een stoornis uit het autistisch spectrum hebben. Ten eerste kan homeopathie, doordat het de oorzaak behandelt, wat doen aan die vormen van autisme, die door het vaccineren zijn ontstaan. In de tweede plaats kan homeopathie veel doen omdat het een individuele geneeswijze is. Het kan er daardoor voor zorgen dat er recht gedaan wordt aan het unieke van de persoon. Dat laatste is erg belangrijk, omdat zoals gezegd geen enkele autist hetzelfde is.